Na rynku są dwie narracje. Jedna mówi, że po wyroku TSUE każdy kredyt z WIBOR-em da się „odwiborować”. Druga, że sprawy WIBOR-owe to strata pieniędzy. Żadna z nich nie oddaje stanu orzecznictwa. Poniżej fakty, liczby i koszty, które pozwolą ocenić szanse w sprawie WIBOR przed podjęciem decyzji.
W skrócie
- Według Związku Banków Polskich do marca 2026 r. zapadło 161 prawomocnych wyroków w sprawach WIBOR. Wszystkie były korzystne dla banków.
- W I instancji zapadło kilka wyroków korzystnych dla kredytobiorców. Żaden nie jest prawomocny.
- TSUE w wyroku C-471/24 pozwolił sądom badać klauzulę WIBOR, ale nie samą metodologię wskaźnika.
- Przegrana kosztuje realne pieniądze. Trzeba je policzyć przed pozwem.
- Szanse w dużej mierze zależą od daty zawarcia umowy i od tego, co bank przekazał Ci przed jej podpisaniem.

Stan orzecznictwa bez upiększania
Prezes ZBP przekazał w marcu 2026 r. posłom, że zapadło 161 prawomocnych wyroków w sprawach WIBOR i wszystkie oddaliły powództwa kredytobiorców. 25 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy (II CSKP 556/24) oddalił skargę kasacyjną konsumenta w sprawie kredytu opartego na WIBOR. Według „Rzeczpospolitej” banki nie tworzą rezerw na te spory i nie proponują ugód.
Jednocześnie pozwów przybywa. Według zestawienia Bankier.pl na koniec czerwca 2026 r. sześć największych banków raportujących te dane miało łącznie 2 293 sprawy WIBOR-owe. Według „Rzeczpospolitej” sądy okręgowe wydały w I półroczu 2026 r. ponad 420 wyroków w takich sprawach.
Wyroki korzystne dla kredytobiorców – co o nich wiemy
Kilka sądów I instancji przyjęło argumentację kredytobiorców, np.:
- Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze (20 listopada 2025 r., I C 383/24) uznał, że WIBOR nie wiąże kredytobiorcy, a umowa trwa z oprocentowaniem równym marży 1,80%,
- Sąd Okręgowy w Szczecinie (16 lutego 2026 r., I C 4293/23) ustalił nieważność umowy już po wyroku TSUE.
Żaden z tych wyroków nie jest prawomocny. Każdy może zostać zmieniony w apelacji. Pokazują jednak, że argumentacja oparta na wadliwej informacji przedumownej bywa przyjmowana.
Co zmienił wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r.
W sprawie C-471/24 Trybunał przesądził trzy rzeczy. Sąd może badać, czy klauzula zmiennego oprocentowania jest nieuczciwa. Bank nie miał obowiązku tłumaczyć klientowi metodologii WIBOR ani informować, że wskaźnik opiera się na danych od banków. Okoliczności związane z ustalaniem wskaźnika zgodnego z unijnym rozporządzeniem BMR same nie czynią klauzuli nieuczciwą.
Zostało jednak otwarte pole: czy bank rzetelnie wyjaśnił klientowi, jak działa zmienne oprocentowanie i jakie ma skutki ekonomiczne, oraz czy nie przedstawił obrazu, który wprowadzał w błąd. Na tym dziś opiera się sensowna argumentacja.
Od czego zależą szanse w Twojej sprawie
Data zawarcia umowy. Umowa z 2019 r., której dotyczył wyrok TSUE, została zawarta już w okresie stosowania rozporządzenia BMR. Umowy sprzed 2018 r. powstały w innych realiach prawnych. Czy to zmienia ich ocenę, rozstrzygnie TSUE w połączonych sprawach C-586/25 i C-630/25. Terminy wyroków nie są znane.
Dokumenty z dnia podpisania. Formularz informacyjny, symulacje rat, oświadczenie o ryzyku zmiennej stopy. Jeżeli bank pokazywał symulacje przy stopach z okresu ich historycznego minimum i nic więcej, to jest materiał do analizy.
Treść klauzuli. Postanowienia o zmianie marży albo o zmianie oprocentowania bez jasnych kryteriów to osobny, często mocniejszy zarzut niż sam WIBOR.
Ile kosztuje przegrana – konkretnie
- opłata od pozwu konsumenta w sprawie z czynności bankowej przy wartości sporu powyżej 20 000 zł: 1 000 zł (art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), tyle samo od apelacji,
- zwrot kosztów zastępstwa banku w I instancji przy wartości sporu od 200 tys. do 2 mln zł: 10 800 zł; od 50 do 200 tys. zł: 5 400 zł,
- w apelacji przed sądem apelacyjnym: zwykle 75% tej stawki, czyli 8 100 zł przy stawce 10 800 zł,
- zaliczka na biegłego, jeśli sąd go powoła.
Przy przegranej w dwóch instancjach realna ekspozycja to kilkanaście do ponad 20 tys. zł. Tę kwotę trzeba zestawić z możliwą korzyścią, zanim złożysz pozew.
Kiedy rekomendujemy pozew, a kiedy nie
Nie rekomendujemy pozwu, gdy jedynym argumentem jest „WIBOR jest manipulowany” albo „bank nie wyjaśnił metodologii”. Te tezy TSUE zamknął. Ostrożnie oceniamy umowy z ostatnich lat, zawarte w pełnym reżimie nadzoru i z dostępną ofertą stałej stopy. Warto natomiast przeanalizować umowy starsze, umowy z wadliwymi symulacjami i umowy z klauzulą zmiany marży. Pozew przerywa bieg przedawnienia, więc przy starych umowach czas też ma znaczenie.
Ocena ryzyka zamiast obietnic
Na bezpłatnej, krótkiej rozmowie wstępnej (15–20 minut) powiemy, czy Twoja umowa daje realne argumenty. Jeśli wolisz mieć ocenę ryzyka na piśmie przed decyzją, przygotujemy płatny audyt umowy. Jeśli sprawa nie rokuje, powiemy to wprost. Każda sprawa jest indywidualna.
Umów bezpłatną rozmowę · Sprawy WIBOR w kancelarii · tel. 694 518 469
FAQ – szanse w sprawie WIBOR
Skoro prawomocne wyroki są dla banków, po co składać pozew?
Prawomocnie zakończono niewielką część spraw, a wiele z nich opierało się na argumentach, które TSUE zamknął. Sprawy oparte na wadliwej informacji przedumownej i na klauzulach zmiany marży wymagają osobnej oceny.
Czy korzystne wyroki z Jeleniej Góry czy Szczecina coś znaczą?
Pokazują, że część sądów przyjmuje argumentację kredytobiorców. Są nieprawomocne i nie przesądzają wyniku innej sprawy.
Czy po złożeniu pozwu mogę przestać płacić raty?
Nie z mocy prawa. Ustawa frankowa nie dotyczy kredytów złotowych. Można złożyć wniosek o zabezpieczenie, ale po wyroku C-471/24 uzyskanie go jest trudniejsze.
Czy warto czekać na wyroki TSUE w sprawach C-586/25 i C-630/25?
Przy umowach sprzed 2018 r. to realna opcja do rozważenia. Trzeba ją zestawić z ryzykiem przedawnienia części roszczeń.
Ile trwa sprawa WIBOR?
Zwykle kilka lat przy dwóch instancjach. Dużo zależy od sądu i od tego, czy sprawa czeka na rozstrzygnięcia TSUE.
Przeczytaj także: Wyrok TSUE w sprawie WIBOR (C-471/24) · Pozew WIBOR – kredyt złotowy · Sankcja kredytu darmowego
Podstawa prawna i orzecznictwo: wyrok TSUE z 12.02.2026 r., C-471/24; wyrok SN z 25.02.2026 r., II CSKP 556/24; art. 13a u.k.s.c.; § 2 i § 10 rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 118). Dane: ZBP (marzec 2026, za Bankier.pl), Bankier.pl (wrzesień 2026), „Rzeczpospolita” (wrzesień 2026). Wyroki I instancji są nieprawomocne.
O autorce: Katarzyna Zdunek-Dróżdż – radca prawny od 2014 r., w prawie od 2008 r., mediator stały. Prowadzi Kancelarię Zdunek-Dróżdż w Warszawie: kredyty CHF, walutowe i WIBOR, rozwody i podział majątku, prawo gospodarcze.
Stan prawny na 11 października 2026 r.
Informacje zawarte na stronie mają charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowią opinii prawnej. Skuteczność roszczeń w sprawach kredytowych zależy od indywidualnych okoliczności (treść umowy, status klienta, linia orzecznicza). Historyczna skuteczność kancelarii nie stanowi obietnicy wyniku w konkretnej sprawie.


