Kredyt frankowy przedsiębiorcy to sprawa na innych zasadach niż sprawa konsumenta. Jeżeli kredyt we frankach lub w euro podpisywałeś jako przedsiębiorca, część argumentów, które wygrywają sprawy frankowiczów, Cię nie obejmuje. Nie znaczy to jednak, że sprawa jest przegrana. Zmieniają się podstawy prawne, terminy i rachunek ryzyka. A czasem okazuje się, że mimo prowadzenia firmy w tej umowie byłeś konsumentem.
W skrócie
- Przedsiębiorcy nie chronią przepisy o klauzulach niedozwolonych (art. 385¹ k.c.) ani ustawa frankowa z 2026 r.
- Zostają przepisy ogólne: granice swobody umów (art. 353¹ k.c.) i nieważność czynności prawnej (art. 58 k.c.).
- Sąd Najwyższy potwierdził, że bank nie może jednostronnie ustalać kursu także w relacjach między przedsiębiorcami. Nieważność całej umowy traktuje jednak jako ostateczność.
- Roszczenia związane z działalnością przedawniają się po 3 latach, nie po 6.
- Firma zarejestrowana w mieszkaniu nie przekreśla statusu konsumenta, jeśli cel gospodarczy kredytu nie był dominujący.
Czego przedsiębiorca nie ma
Większość wygranych spraw frankowiczów opiera się na dyrektywie 93/13 i art. 385¹ k.c., czyli przepisach chroniących konsumentów. Przedsiębiorca nie może się na nie powołać. Nie obejmuje go też ustawa z 29 maja 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 985), która dotyczy wyłącznie umów zawartych z konsumentami. W praktyce oznacza to brak automatycznego wstrzymania rat po doręczeniu pozwu. Wstrzymanie spłaty jest możliwe tylko przez wniosek o zabezpieczenie, który sąd ocenia bez pomocy konsumenckiej linii orzeczniczej TSUE.
Co zostaje: art. 353¹ i art. 58 k.c.
Umowa nie może sprzeciwiać się naturze stosunku prawnego, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Postanowienie, które pozwala jednej stronie samodzielnie decydować, ile druga zapłaci, przekracza te granice niezależnie od tego, kto podpisał umowę.
Sąd Najwyższy w uchwale z 28 kwietnia 2022 r. (III CZP 40/22) uznał, że jednostronne ustalanie kursu przez bank, bez obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów, jest sprzeczne z naturą kredytu indeksowanego. Ta uchwała zapadła w sprawie konsumentów, ale jej rdzeń opiera się na art. 353¹ k.c., który obowiązuje wszystkich.
Co naprawdę orzekł SN w wyroku II CSKP 643/25
Wyrok SN z 12 września 2025 r. bywa opisywany jako unieważnienie umowy przedsiębiorcy. Z uzasadnienia wynika jednak coś innego. SN potwierdził, że jednostronne ustalanie kursu przez bank wykracza poza swobodę umów także w relacjach między przedsiębiorcami. Jednocześnie wskazał, że nie musi to prowadzić do nieważności całej umowy, a stwierdzenie nieważności powinno być ostatecznością. Lukę po wadliwej klauzuli można, zdaniem SN, wypełnić odpowiednim zastosowaniem średniego kursu NBP.
Dla przedsiębiorcy to ważna różnica. Realny scenariusz wygranej to często nie zwrot wszystkich rat, ale przeliczenie kredytu po kursie średnim NBP i zwrot nadpłaconej różnicy.
Są też wyroki idące dalej. Sąd Apelacyjny w Warszawie 24 listopada 2022 r. (VII AGa 447/22) utrzymał wyrok stwierdzający nieważność umowy kredytu frankowego zawartej w ramach działalności gospodarczej. Z kolei SN w wyroku z 26 października 2023 r. (II CSKP 863/23) wskazał, że klauzula odsyłająca do tabel kursowych w umowie firmy nie jest wadliwa automatycznie i wymaga oceny w okolicznościach sprawy. Linia orzecznicza nie jest więc jednolita.
Przedawnienie: 3 lata
Roszczenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawniają się po 3 latach, a termin kończy się z ostatnim dniem roku kalendarzowego (art. 118 k.c.). Korzystna dla konsumentów zasada, że termin biegnie dopiero od dowiedzenia się o nieuczciwej klauzuli, wynika z prawa konsumenckiego. Przedsiębiorca nie może na nią liczyć. Termin liczy się co do zasady od każdej wpłaty z osobna, więc często da się odzyskać tylko nadpłaty z ostatnich lat.
Czy na pewno byłeś przedsiębiorcą w tej umowie?
Od tej oceny często zależy cały wynik sprawy. TSUE w wyroku z 8 czerwca 2023 r. (C-570/21) orzekł, że osoba, która zawarła umowę częściowo w celach prywatnych, a częściowo zawodowych, jest konsumentem, jeżeli cel gospodarczy był tak ograniczony, że nie dominował.
Sąd Najwyższy, odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania (I CSK 4013/24), zaakceptował ocenę, że prowadzenie firmy w jednym z czterech pokoi mieszkania nie odbiera kredytobiorcom statusu konsumentów. W innej sprawie (I CSK 226/25) ochrony zabrakło, bo mieszkanie kupiono na wynajem w ramach działalności jednego z kredytobiorców.
Sąd bada m.in. cel kredytu we wniosku i umowie, rodzaj oferty, część nieruchomości używaną do firmy, zaliczanie odsetek do kosztów, amortyzację i odliczanie VAT. Rozliczanie kredytu w kosztach firmy to najczęstszy argument banku, ale nie przesądza sprawy automatycznie. Przygotuj wniosek kredytowy, wpis do CEIDG z datą i informację, czy odsetki trafiały do kosztów.
Koszty po stronie firmy
Przedsiębiorca nie korzysta ze stałej opłaty 1 000 zł, jaką płaci konsument. Płaci 5% wartości przedmiotu sporu (nie więcej niż 200 000 zł), a przy przegranej zwraca bankowi koszty zastępstwa. Dlatego najpierw liczymy, jaka część roszczenia nie uległa przedawnieniu.
Sprawdźmy status i terminy, zanim zapłacisz opłatę
Na bezpłatnej, krótkiej rozmowie wstępnej (15–20 minut) ocenimy, czy w Twojej umowie występujesz jako konsument czy przedsiębiorca i czy roszczenie ma realną wartość. Przy sprawach firmowych mówimy też wprost, gdy ryzyko przewyższa spodziewany zysk. Każda sprawa jest indywidualna.
Umów bezpłatną rozmowę · Kredyty walutowe w kancelarii · tel. 694 518 469
FAQ – kredyt frankowy przedsiębiorcy
Czy firma może podważyć umowę kredytu we frankach?
Tak, ale na podstawie art. 353¹ i art. 58 k.c., a nie przepisów konsumenckich. Wynikiem może być nieważność umowy albo przeliczenie kredytu po kursie średnim NBP.
Prowadzę firmę, ale mieszkanie kupiłem dla rodziny. Kim jestem w tej umowie?
Najpewniej konsumentem, jeśli cel gospodarczy nie był dominujący (TSUE C-570/21). Decyduje stan z chwili zawarcia umowy, a nie sam fakt prowadzenia działalności.
Rozliczałem odsetki w kosztach firmy. Czy to przekreśla status konsumenta?
Nie automatycznie, ale to poważny argument banku. Trzeba zbudować linię dowodową pokazującą rzeczywisty cel kredytu.
Czy po złożeniu pozwu firma może przestać płacić raty?
Tylko jeśli sąd udzieli zabezpieczenia. Ustawa frankowa nie obejmuje przedsiębiorców.
Przeczytaj także: Kredyt w euro lub dolarach – kiedy pozew ma sens · Spłacony kredyt we frankach · Długi firmy a majątek wspólny
Podstawa prawna i orzecznictwo: art. 22¹, 58, 118, 353¹ k.c.; art. 13 i 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; uchwała SN z 28.04.2022 r., III CZP 40/22; wyroki SN: II CSKP 863/23 (26.10.2023), II CSKP 643/25 (12.09.2025); wyrok SA w Warszawie VII AGa 447/22 (24.11.2022); postanowienia SN I CSK 4013/24, I CSK 226/25; wyrok TSUE C-570/21 (8.06.2023).
O autorce: Katarzyna Zdunek-Dróżdż – radca prawny od 2014 r., w prawie od 2008 r., mediator stały. Prowadzi Kancelarię Zdunek-Dróżdż w Warszawie: kredyty CHF, walutowe i WIBOR, rozwody i podział majątku, prawo gospodarcze.
Stan prawny na 11 października 2026 r.
Informacje zawarte na stronie mają charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowią opinii prawnej. Skuteczność roszczeń w sprawach kredytowych zależy od indywidualnych okoliczności (treść umowy, status klienta, linia orzecznicza). Historyczna skuteczność kancelarii nie stanowi obietnicy wyniku w konkretnej sprawie.
